فاصله کنسرت های خواننده مردمی با خواننده فانتزی از زمین تا آسمان است؛یکی درد مردم را به نمایش می گذارد و دیگری در زمین غیب شدنش را به رخ می کشد.

کنسرت ژانگولرها

به گزارش  موسیقی آواتار و به نقل از ایرنا، فاصله کنسرت های خواننده مردمی با خواننده فانتزی از زمین تا آسمان است؛ یکی درد مردم را به نمایش می گذارد و دیگری در زمین غیب شدنش را به رخ می کشد.

 

حرکت و شعبده های جدید خوانندگان در کنسرت هایشان این روزها به طور گسترده در فضای مجازی پخش می شود؛ خواننده ای برای ایجاد شور و هیجان مخاطبان، گردنش را به سقوط آزاد وامی دارد یا دیگری ناگهان در زمین فرو می رود و از جای دیگر صحنه کنسرت بیرون می آید. این حرکات شعبده یا آکروبات بازی چندی است جای خودش را در کنسرت های ایران باز کرده است.

 

دیگر خبری از نورپردازی ساده در کنسرت های پاپ نیست بلکه خواننده ها برای سورپرایز کردن مخاطبان دست به هرکاری می زنند تا اجرای متفاوت با جذابیت بصری داشته باشند.

 

آنان روی طراحی استیج خود هزینه می کنند، به عنوان مثال ال.ای.دی های بزرگ کار می گذارند، ربات غول پیکر روی صحنه می آورند، صحنه های عجیب بیرون آمدن دست ها از روی استیج، حرکتِ ساز جاز و درام روی صحنه، حضور پارکورکارها و... ، بخشی از ماجراها و عجایب کنسرت های این روزها است.

 

اگر خواننده ای چنین هزینه ای برای استیج خود نکند به احتمال زیاد، رنگ و مدل موی جدید خواننده، لباس های تازه و جنجالی و... می تواند حاشیه های مناسبی برای شهرت به همراه آورد.

 

روی دیگر دنیای خواننده ها کسانی اند که اگر چه برایشان اجرای متفاوت اهمیت دارد اما به شیوه دیگری خود را از دیگران متمایز می کنند. این دسته از خوانندگان به دنبال این نیستند که چشم مخاطب را به صحنه کنسرت بدوزند بلکه آنها درد مردم را فریاد می زنند و حتی روی صحنه اجرا هم مردمی وار عمل می کنند. نمونه بارز چنین خواننده هایی «مهدی یراحی» است که در آخرین اجرای خود با لباس کارگران فولاد اهواز حضور یافت تا حمایت و همدلی خود را با معترضان کارگری نشان دهد.

 

نمونه دیگری از خواننده مردمی «همایون شجریان» است که چندی پیش در همخوانی با «تکتم» دختر کم توان ذهنی و نابینا زبانزد محافل شد. در ویدئویی که منتشر شد، تکتم که تحت سرپرستی موسسه خیریه ای مشهد است با همایون شجریان آهنگ «چرا رفتی» را می خواند که دیدن احساسات و شوق تکتم در این همخوانی بی نظیر است.

 

این دو سبک متفاوت خواننده ها؛ کسانی که به دنبال اجرای های پر زرق و برق هستند و کسانی که در عین سادگی مردم وار عمل می کنند، موارد قابل مطالعه جامعه شناسی اند؛ اینکه جایگاه این خواننده ها در جامعه چیست و مخاطبانشان چه کسانی هستند. همچنین ظهور پدیده صحنه اجرای فانتزی و بازارشان نیز قابل مطالعه است. آیا در پشت چنین صحنه های فانتزی خوابی برای جیب مردم دیده اند یا اینکه با وعده سورپرایز و اتفاقات جدید، به دنبال حضور حداکثری در بازار کنسرت ها هستند؟ بازار کنسرت ایران به چه سمت و سویی است؟

 

در همین ارتباط «محمد معتمدی» خواننده، چندی پیش در این باره از چالش سلطان کنسرت نوشته بود. معتمدی با اشاره به حضور سلاطین متعدد از سکه تا قیر پرسیده که سلطان کنسرت کیست؟

 

وی نوشت:

"سوال این است که سلطان فروش بلیت کنسرت‌های موسیقی ایران کیست!؟ و آیا اصلا دانستن این موضوع برای مسوولان مهم است یا نه؟ البته منظور از سلطان، هنرمندان عرصه موسیقی یا خوانندگان موسیقی نیستند بلکه کسانی هستند که بازار و ساز و کار فروش بلیت کنسرت‌ها را در اختیار گرفته‌ اند . اگر کسی به تنهایی و با ارتباط با برخی از افراد در بدنه اجرایی کشور، خارج از سیاستگذاری‌ های فرهنگی کشور، برای بازار موسیقی و کنسرت ایران سیاستگذاری کند و بازار موسیقی و فروش کنسرت ‌ها را انحصاری کند و ترن اور مالی (گردش مالی) او نیز در سال چند صد میلیارد باشد و به هیچ نهاد نظارتی و مالیاتی هم پاسخگو نباشد، تکلیفش چیست و آیا اصلا برای کسی مهم است؟"

سوال این است که سلطان فروش بلیت کنسرت‌های موسیقی ایران کیست!؟ و آیا اصلا دانستن این موضوع برای مسوولان مهم است یا نه؟ البته منظور از سلطان، هنرمندان عرصه موسیقی یا خوانندگان موسیقی نیستند بلکه کسانی هستند که بازار و ساز و کار فروش بلیت کنسرت‌ها را در اختیار گرفته‌ اند . اگر کسی به تنهایی و با ارتباط با برخی از افراد در بدنه اجرایی کشور، خارج از سیاستگذاری‌ های فرهنگی کشور، برای بازار موسیقی و کنسرت ایران سیاستگذاری کند و بازار موسیقی و فروش کنسرت ‌ها را انحصاری کند و ترن اور مالی (گردش مالی) او نیز در سال چند صد میلیارد باشد و به هیچ نهاد نظارتی و مالیاتی هم پاسخگو نباشد، تکلیفش چیست و آیا اصلا برای کسی مهم است؟

 

با این حال در مواردی شاهد بوده ایم چه طور خواننده های ناآشنا با موسیقی با کیفیت صدای بعضا نازل یکباره به شهرت رسیدند؛ چهره هایی که احتمالا بدون تجهیزات و جذابیت های بصری کنسرت هایشان سوت و کور می شود. اگر این خواننده ها روزی جنجالی به پا نکنند فراموش خواهند شد. همانطور که در تاریخ، شمار خواننده هایی که پشت به مردم ایستادند یا به دام تبلیغات سیاسی افتادند و سپس سقوط کردند بسیار است.

 

در این بازار سوداگرایانه کنسرت های فانتزی، خوانندگانی در دل مردم ماندگار می شوند که با مردم بخوانند، برای مردم بخوانند و با دردهای مردم شریک باشند. در غیر این صورت با تکراری شدن هیجان کنسرت ها، باز هم مردم دلزده خواهند شد.