با رهبری شهرداد روحانی و اجرای قطعات کارناوال حیوانات، پیتر و گرگ، باروک فلامینگو، برباد رفته، دور دنیا در ۸۰ روز و دانزون

ارکستر سمفونیک تهران به رهبری شهرداد روحانی روی صحنه رفت

به گزارش «اول فای» و به نقل از نوا، قطعه اول کارناوال حیوانات اثر «کامیل سن سانس» آهنگساز فرانسوی در ۱۴ اپیزود نواخته شد.

اپیزود اول مقدمه و رژه شیرها بود که سازهای اجرا کننده در این بخش، ویولون ها و پیانو بود که بخش مقدمه با اجرای پیانو آغاز شد و ویولون ها بصورت زیر صدا با اجرای یک تِم باشکوه، پیانو را همراهی می‌کردند، با آغاز رژه شیرها، پیانو یک تِم مارش را شروع کرد و ویولون ها یک ملودی را آغاز کردند که همراهی تمامی این سازها رژه شیرها را تداعی می‌کردند. بخش جالب و هیجان انگیز این قسمت تقلید غرش شیرها توسط پیانو بود. در نهایت این اپیزود با اجرای قوی تمام سازهای به‌کار رفته در این قسمت به پایان رسید.

اپیزود دوم مرغ و خروس ها بود که سازهای زهی و پیانو به همراهی ساز کِلارینِتاین قسمت را اجرا کردند. این اپیزود از اثر، روی تِم نوک زدن تمرکز داشت که توسط پیانو و ویولون ها نواخته می شد که کاملا تداعی کننده صدای نوک زدن مرغ و خروس ها به دانه بود. ساز کلارینت هم در این میان تکنوازی کوچکی داشت.

اپیزود سوم حیوانات تیز پا بود که با همنوازی پیانو و اجرای سریع، مداوم و بالا و پایین رونده آن به صورت گام نوازی، تصویر و حرکت دویدن گورخرو سایر حیوانات تیزپا را بوجود می آوردند. در اپیزود چهارم (لاک پشت ها) که توسط سازهای زهی و پیانو اجرا شد، پیانو یک اجرای سه ضربی ریتمیک را با بلندترین دامنه صدا نواخت.

مشخصه اپیزود پنجم (فیل) ریتم زنده و باشکوه آن بود که شنوندگان را به وجد آورد و در پایان این اپیزود حضار به افتخار اعضای ارکستر از جای خود برخاستند.

در اپیزود ششم کانگوروها، حرکت جهش مانند پیانو در فاصله های پنجمِ بالا و پایین رونده که با نت های لطیف و زیبا ادامه می یافت، نماد کانگورو و جهش های آن بود. بعد ار اپیزود آکواریوم و شخصیت با گوش های دراز که کوتاهترین اپیزود بود، اپیزود فاخته در دل جنگل نواخته شد.

در اپیزود دهم پرندگان، سازهای زهی نقش پس زمینه ای را بازی می‌کردند، صدای وزوزی را در پس زمینه تقلید می کردند که تداعی کننده صداهای پس زمینه در جنگل بود. فلوت نقش پرنده و تقلید از صدای آن را داشت، پیانو هم گهگاه صدای چهچهه پرنده های دیگر را در پس زمینه (زیرصدا) تولید می‌کرد.

بعد از اپیزود یازدهم و دوازدهم پیانیست و فسیل، معروف ترین اپیزود این سوئیت به نام قو نواخته شد. پیانو و ویولونسل سازهای اجرا کننده بودند.

تکنوازی رمانتیک و دلنشین ویولنسل که حرکت زیبای قو را روی آب به تصویر می کشید، به همراه آکوردهای متلاطم که پیانو آنها را مینواخت و تداعی کننده پاهای قو بود که در آب پنهان شده، حضار را به وجد آورده بود. اپیزود پایانی همنوازی کامل تمام سازها را به همراه داشت.

بیشتر اپیزود های قبلی از مقدمه گرفته تا اپیزود گورخر، مرغ ها و کانگوروها در این بخش پایانی آورده شده بود. در نهایت این اثر با اجرای قوی توسط تمام سازها و تشویق بی وقفه ی حضار پایان یافت.

در پایان اجرای اول اعضای ارکستر از جای خود برخاستند و در مقابل حضار تعظیم کردند.

با پایان این بخش شهرداد روحانی از صحنه خارج شد و با یک وقفه ی کوتاه با همراهی الهام جعفرنژاد- بازیگر و دوبلر سینما و تلویزیون – و تشویق و سوت حضار وارد صحنه شد. تغییر در ترکیب اعضای ارکستر و تغییر کوک و ریتم آلات، از دیگر تغییرات این صحنه بود.

قطعه ی بعدی، «پیتر و گرگ» اثر آهنگساز شهیر روسی «سرگئی پروکفیف» با روایت الهام جعفر‌نژاد، قطعه‌ای آمیخته با دنیای فانتزی و کودکانه و تصویرسازی فوق العاده ای بود. ویولن، هورن، کلارینت‌باس، ابوا، کلارینت و فلوت‌های ارکستر سمفونیک قصه‌‌ی «پیتر و گرگ» و پدربزرگ و اردک و گربه و پرنده را جان‌بخشی کردند که سازهای زهی نماینده پیتر بودند، و فلوت نماینده ی پرندگان.

«باروک فلامینگو» اثر دبورا هانسون آهنگساز کالفرنیایی با تنظیم براى ۴ هارپیست نوجوان ، قطعه دیگر این اجرا بود. در پایان این قطعه شهداد روحانی از طناز بیگی، شمیم مینو، مردیت موسیسیان، رزا رضایی که نواختن هارپ‌‌ها را به عهده داشتند به جلو سن دعوت کرد تا تماشاچی‌ها تشویقشان کنند.

ارکستر سمفونیک تهران در قطعات بعدی موسیقى فیلم بر باد رفته اثر «ماکس اشتاینر» و دور دنیا در ۸۰ روز اثر «ویکتور یانگ» را اجرا کردند. در آخر، قطعه ی «دانزون » اثری از آرتورو مارکز آهنگساز مکزیکی اجرا شد.

این ارکستر با حضور ۸۷ نوازنده سازهای ویلن در دوگروه، ویولا، ویلنسل، کنترباس، فلوت، ابوا، کلارینت، فاگوت، ترمبون، ترمبون باس، ترمپت، هورن، توبا، تیمپانی، ساز های ضربی، پیانو و هارپ شبی فراموش نشدنی برای شنوندگان خلق کرد.

نام اعضای ارکستر سمفونیک در ادامه آورده شده است:

ارسلان کامکار، مازیار ظهیرالدینی- کنسرت مایستر- ؛ محمدرضا کریمی- اسیستان کنسرت مایستر

گروه ویلن یک: امیر مینوسپهر، تینا جامه گرمی، دانیال جورابچی، آرش اسدنژاد، فرزاد صیدی، عاطفه السادات حسینی، احسان شامی، هومان جلالت، نوید شعبان زاده، حسن اکبریان، بهار فلسفی

گروه ویلن دو: عرفان شریف زاده، مونیکا لران، محمد امین عطایی، علیرضا چهره قانی، پیمان شامی، عرفان وکیلی، محمد امین واحدی، رائین نورانی، سانوا عندلیبی، امیرمحمد نظر، مهوش عسگری، موژان میرزایی، محمد حسن ده لاری، سیما یاهو، محمد علی غریبی، نگین حاتمی

ویولا: عمادرضا نکویی، کاوه تسعیری، امین زمان خان، پژمان اختیاری، نیولفر هادی سهی، زهرا عبدالله زاده، الهام عادلی زاده، دانیتال اسدی راد، رکسانا ریحانیان، مهدی منادی، طناز اوستاد اسداللهی، نیاز محمد علی لاهرودی

ویلنسل: ماکان خویی نژاد، بهرنگ معتمدی، نرگس فلاح پسند، هانیه کازرونی، هستی حامد سپاهی، پارسا هادی، شهرزاد مجد، سهراب ملک زاده، سینا آذرآباد، مسعود فیروزی نژاد

کنترباس: پورنگ پورشیرازی، مهدی کلانتری، پروانه انارکی، رضا دست فال، فرشید پاتینیان، محمدرضا جبار

فلوت: شهرام رکوعی، مه سیما فلاحی، غزاله میرزا زاده

ابوا: آرین قیطاسی، نازنین احمد زاده

کلارینت: مینلی دانلیان، رهام ایرانخواه

فاگوت: علیرضا متوسلی داراب، رضا صنعتی نژاد

ترمبون: سیامک کریم پور، حسین شریفی

ترمبون باس: رامین براتی

ترمپت: علی ضرابی، امیررضا صالحی

هورن: فرشاد شیخی، فاطمه یوسفی نژاد، میلاد عباسی، لیلا بازغی کیسمی، نرگس تقی پور

توبا: بابک میردادیان

تیمپانی: محمد رضا پناهی نژاد

سازهای ضربی: کاوه میرحسینی، سالار محمد اصغری، آرمین خیردان

پیانو: فروغ فضلی

هارپ: طناز بیگی، شمیم مینو، مردیت موسیسان، رزا رضایی

مسئول نت: نرگس میردادیان

چیدمان کنسرت: واحد خداپرست

مدیر ارکستر: محمدرضا صفی